Rondje van de week:
Ondersteun het KWF kankerfonds
Instructeurs en leden van de MIX en squash Almere beklimmen op 3 juni a.s 6 keer de Alpe d'Huez.
Dagboek van een rondjesfietser, Zondag 29 november 2009
Rondje Monnickendam (± 80 km)
Op een damesfiets naar Monnickendam
Het is zaterdagmiddag. Telefoon. Het is Peter. Hij informeert naar de staat van mijn knie. Die is door een val van mijn scooter een dag of tien geleden danig gehavend. Daarom heb ik het even rustig aan moeten doen. “We gaan morgen naar Monnickendam. Ga je mee? Het wordt prachtig weer.” Omdat het gebruik van mijn racefiets in deze herfstachtige omstandigheden zou kunnen leiden tot een hernieuwde kennismaking tussen mijn nog niet geheelde knie en het asfalt, biedt Peter me aan om de hybride van Eva te gebruiken. Met dat aanbod trekt hij me over de streep. Als Peter zegt dat het mooi weer wordt, moet je op je hoede zijn. Volgens Peter wordt het namelijk altijd mooi weer. Direct na het telefoontje lees ik het weerbericht voor zondag: “De zondagochtend verloopt regenachtig.” Ik kan een lach niet onderukken.

Als ik zondagochtend vroeg het gordijn opzijschuif, is het droog en ziet de lucht er, hoewel nog donker, vriendelijk uit. Peter krijgt nog gelijk ook! Om half negen rij ik op mijn scooter naar Peters huis. Daar wissel ik de ene helm voor de andere en het motorjack voor een fietsjack en fietsen we naar Winkelcentrum Muziekwijk. We treffen alleen Sander. Onderweg naar het ontmoetingspunt wordt Peter al ge-sms’t en gebeld. René meldt zich af en Frank laat weten dat hij zich heeft verslapen. Omdat we amper honderd meter van mijn huis verwijderd zijn, bied ik aan om bij mij een kop koffie te drinken, in afwachting van Frank. Maar het fanatisme van de heren Baltus en Fokkens is op dit vroege uur al tot grote hoogte gestegen. Niks koffie; we fietsen Frank tegemoet. Bij ’s Lands Grootste Kruidenier bij station Parkwijk wachten we Frank op. Vijf minuten later is hij er en kan onze tocht echt beginnen.
 |
Mijn knie moet duidelijk nog even wennen aan de fietsbeweging, maar dat gaat gelukkig snel over. Het is vooral even wennen aan het fietsen op een hybride, maar gezien de hoeveelheid rommel op de weg, ben ik blij dat ik niet op mijn 23 mm racebandjes rij.
In Muiderberg gaan we een stukje off the road. Met de val van mijn scooter nog vers in het geheugen voel ik me daar niet helemaal prettig bij, dus ik doe het voorzichtig aan. Even verder fietsen we langs de plek waar Jos twee weken eerder een haan zowat in tweeën fietste, maar nu is er letterlijk geen kip te bekennen. Een gewaarschuwd stuk pluimvee telt voor twee. Even voorbij Muiden dient het eerste, en naar later zou blijken gelukkig enige, onheil van de dag (en daarmee het eerste fotomoment) zich aan: Frank ontdekt dat zijn voet niet meer op de reguliere wijze van zijn pedaal wil loskomen. Waarom wilde je überhaupt afstappen Frank? Gelukkig blijkt de andere voet nog wel los te kunnen, anders had Frank operatief van zijn fiets verwijderd moeten worden. Sanders inbus-setje biedt uikomst. |
Langs Camping Zeeburg (speciaal voor Sander) en een kampement waar zij die zijn blijven hangen in de hippietijd hun hart kunnen ophalen, fietsen we via Zuiderwoude naar Monnickendam. Daar doen we ons tegoed aan appeltaart, chocolade-truffeltaart, bruinbrood met kaas uit Katwoude, warme chocomel en koffie bij het inmiddels bekende Coffee & Cacao Lunchcafé.


Buitengekomen blijkt het dan toch te zijn gaan regenen. Ondanks de forse tegenwind en de gestage regen, besluiten we via de dijk langs Uitdam en Schellingwoude terug te fietsen. We hebben het tempo er goed in, Ieder van ons neemt zijn deel van het kopwerk. Via dezelfde route als de heenweg fietsen we van Amsterdam weer terug naar de polder. Het is inmiddels weer droog. Behoorlijk vermoeid fiets ik met Peter terug naar zijn huis. alwaar Eva heerlijk notenbrood en verse champignonsoep klaar heeft staan. Fantastisch! Op de scooter naar huis concludeer ik dat zo’n hybride (of mountainbike) zo gek nog niet is. Misschien toch maar eens een leuk tweedehandsje op de kop tikken...!
Uw fietsende dagboekenier,
Harm-Anton Kiefte
