Dagboek van een rondjesfietser, Zondag 25 oktober 2009

 

 

Peter Baltus heeft afgelopen zondag een fietstocht georganiseerd; Het rondje Vinkeveen.
Op het verzamelpunt bij deMIX stonden ’s ochtends vroeg 10 enthousiaste fietsers klaar voor vertrek. De 11e, Henri, was net op tijd omdat hij ‘s ochtends pas zag dat hij op een platte voorband wegreed.

 

Wie gingen er allemaal mee?
Natuurlijk onze voorrijder Peter, Harm-Anton, Frank (stoer op de mountainbike), Elly (ook stoer na haar ziekenhuisdagen), Henri, Sander, 4 deelnemers die “via via” mee kwamen fietsen en ikzelf.

 

We zijn van deMIX naar de spoorbaan gereden richting Hollandsche brug.

Het was voor de tijd van het jaar mooi weer. Veel zon en af en toe wat bewolking bij een gematigd temperatuurtje van zo’n 15 graden. In het begin weinig wind maar later in de poldervlaktes werd het wel anders

 

Al fietsend bleek dat we een twee koppige leiding hadden. Ook Harm-Anton gaf de richting aan wat soms tot enige consternatie leidde. Wel of niet omrijden tijdens deze tocht is natuurlijk niet altijd even relevant dus Peter, organisator van deze tocht, nam weer het heft in handen. Follow The Leader!

 

Ook werd er vaak “Tegen” of “Paaltje” gebruld waardoor iedereen op tijd gewaarschuwd werd voor naderende obstakels. Alleen niet als iemand in volle vaart de bocht om komt scheuren waardoor ik bijna tegen een Jeep geplakt zat. Gelukkig week Harm-Anton op tijd uit naar rechts zodat er wat ruimte ontstond.

 

Grappig dat “Tegen” ook een waarschuwing kan zijn tijdens het bermplassen. Peter stond namelijk breeduit en met hoge nood op een paadje toen iemand van ons “Tegen” schreeuwde. Peter keek plassend om en ja daar kwam iemand over het smalle paadje, wat hij toen blokkeerde, aan gefietst.. Geen natte schoenen, dus het liep allemaal nog goed af.

 

In de winderige Vinkeveense polder hadden we op sommige punten flink wind tegen.
Elly, nog niet zo lang hersteld, kreeg nu toch wel rode koontjes van dat gebeuk tegen de wind in. Gelukkig was ook de luwte in de bebouwde kom weer snel nabij waar de snellere fietsers stonden te wachten. Na ongeveer 70 km kwamen er steeds meer geluiden uit de groep wanneer “dat leuke restaurantje” nu eens opdook. Iemand riep toen: Nog 50 km dus we zijn er zo. Er werden al wat fietsers ongerust. Het bleken nog ongeveer 15 km te zijn.

 

Na Vinkeveen volgden we de route naar Abcoude om bij Anna Haen eindelijk een kop koffie te gaan drinken. Dit is een streekwinkel waar je wat kan drinken maar voornamelijk gericht is op verkoop van streekproducten (kaas, oliën e.d.) catering en kookworkshops.

 

Anna Haen kende Peter van vroeger omdat iemand van de winkel met een kaasplateau buitenstond toen hij hier is een keer langs reed. Gratis proeven dus. Hiermee werd hij naar binnen gelokt en daarom zaten wij nu ook bij hen aan de biologische thee, aparte frisdranken, een voor mij onbekende koffie en eigen gemaakt appelgebak. Alles smaakte fantastisch, geen enkele wanklank hierover. Leuk dat Sander ook de chef kok Andy Verdonk kende van een pizzazaak waar zij beiden vroeger werkten. Pizza’s staan hier trouwens niet op het menu.

 

Nadat we afgerekend hadden, fietsten we via Driemond naar Weesp. Op het smalle weggetje langs het Gein naar Driemond hoorde ik de zware noppenbanden van Frank’s mountainbike achter me. Hij was al een heel eind gekomen maar aan het gezwoeg achter mij was wel merkbaar dat we al een flink aantal kilometers achter de rug hadden.

 

Na de Hollandsche brug de bouwvlakte van Almere in en langs het spoor weer naar huis. De een na de ander nam langs de route afscheid.

 

Het was een geslaagde tocht.

 

Uw fietsende dagboekenier,

Michel de Waart