Dagboek van een rondjesfietser, Zondag 1 november 2009
Rondje Lage Vuursche (+/- 90 km) “Tocht der vallende bladeren”
De organisatie lag ditmaal in handen van Michel de Waart. In verband met het te verwachten geitenweer kwam het rondje Check Point Charly te vervallen, we houden het tegoed. Michel heeft in goed overleg met ons voor een leuke minder windvangende route gekozen.
Verzamelpunt wederom deMix. Er stonden 4 medefietsers op mij te wachten, ik was nog maar net op tijd. Wie gingen er allemaal mee? Michel, Kiki, Frank, Henri en ik.
Het weer was best goed, een beetje nevelig. Lekkere temperatuur en niet al teveel wind.
Vanaf deMix reden we langs de Hoge Vaart richting Almere-Hout. Op de Vogelweg vlak voor de kruising met de Waterlandseweg, reed onze reisleider Michel lek. Zo’n bandje wisselen is toch nog best lastig. Maar met vereende krachten is het weer voor elkaar. We vervolgde onze weg richting de Stichtsebrug. We reden door het Circelbos “pas op voor de bladeren” en over de Gooimeerdijk. Op de dijk was er al sprake van enige wind tegen.
Volle bak de brug op langs Huizen, door Eemnes en op naar Eembrugge, hier in de weilanden staat een pittig windje. We zoeken dekking achter Frank en Michel, die ons keurig uit de wind houden. We besluiten hier om via Amersfoort OM te rijden, omdat we anders niet aan de 90 km komen.
We rijden vanaf Eembrugge over het Zuidereind, de Lodijk, Amersfoortseweg, Bunschoterstraat, (volg hier de groene route naar Baarn) Monseigneur van de Weteringstraat en de Slaagseweg weer naar het Zuidereind. We steken de Eem over en komen zo in Baarn uit.

We rijden om Baarn heen richting de Lage Vuursche, door het Vuurschebos wat door de kleur en de val van de bladeren er heel spectaculair uit ziet. We zijn opzoek naar een plek om wat te eten en drinken. Kiki weet een leuk theehuis, dus op naar theehuis ’t Hooge Erf.
www.theehuislagevuursche.nl
Een oude schuur/boerderij leuk ingericht, de menukaart ziet er goed uit. Zeer boeiende namen voor de gerechten. Zo nemen Frank, Henri en ik een heerlijke Boswandeling, Kiki neemt sportief als ze is een Chicken Run en Michel gaat voor de Tuna Delight. De Boswandeling is een weide paddenstoelensoep, de creaties van Kiki en Michel zijn rijk belegde broodjes.
Met volle maag gaan we weer richting huis. De Tuna Delight is Michel iets naar het hoofd geschoten want bij het vertrek van het restaurant wil hij afsnijden door het gras naar de weg, vlak voor de weg komt hij ten val. Gelukkig geen schade opgelopen.
Michel zit weer op zijn fiets en we rijden weer richting Baarn, en gaan via Eemnes en Huizen weer naar ons mooie polderland. Nog even de Stichtsebrug bestormen en daarna met de wind in de rug weer naar huis.
Het was wederom een geslaagde tocht.
Uw fietsende dagboekenier,
Sander Fokkens