Rondje van de week:

suggesties?!

Ondersteun het KWF kankerfonds

Instructeurs en leden van de MIX en squash Almere beklimmen op 3 juni a.s 6 keer de Alpe d'Huez.

Lees verder

Dagboek van een rondjesfietser, Zondag 8 november 2009

Een rondje Veluwe van (+/-90 km)

Zoals gewoonlijk verzamelden we weer op zondagmorgen om negen uur bij deMIX. Met 10 mannen en vrouwen. Hogeroppers en mogelijke toekomstige Hogeroppers. Een grote opkomst. Hartstikke leuk!

Gezien de weersomstandigheden besloten Elly en Jos voor een ander traject en gingen bij deMIX al hun eigen weg. Ben benieuwd hoe zij het er af hebben gebracht.

Door een dikke, vette mist was de wereld wel heel erg klein en koud.

Het was daardoor niet eenvoudig om de juiste route te vinden. Maar toen die eenmaal gevonden was, ging het voor de rest goed.

Om een beetje warm te worden werd er vanaf het begin een aardig tempo aangehouden.

Kop over kop hielden Theo - wat kan deze man een tempo onderhouden - en uw dagboekenier de snelheid behoorlijk hoog. En zo werden we tenminste nog een beetje warm.

Wat kan de polder toch mooi en mysterieus zijn als het mistig weer is. Soms kwam het zonnetje door de mist heen waardoor het tafereel nog mooier werd. Na een klein uurtje fietsen hadden we de eerste lekke band al te pakken. Weg met alle romantische beschouwingen. Plakken die band. Dit keer was Harm-Anton de ongelukkige. Voor mij was dat een prima gelegenheid voor een sanitaire stop en kon ik tegelijkertijd - met het zicht op een mistige polder - van het herfstige panorama genieten.

Nadat de band was geplakt werd de reis over de Knardijk naar Harderwijk vervolgd.

In Harderwijk was het weer naarstig zoeken naar de juiste route. Dit keer niet vanwege de mist maar vanwege de werkzaamheden aan de weg. Het leek Amsterdam wel tijdens de zomermaanden, één grote bouwput. De route voor fietsers was niet duidelijk aangegeven maar door hier en daar naar de weg te vragen kwamen we toch weer op de juiste route terug. Vervolgens dan maar meteen bij een veredelde snackbar een kopje koffie gedronken. Na deze korte pauze werd het weer een stuk beter waardoor alles wat aangenamer werd. De mist was verdwenen en de zon begon te schijnen.

Om de verloren tijd terug te winnen, hebben we de korte route aangehouden.

Deze route ging via Ermelo, Putten en Nijkerk. In dit traject hebben we bij vlagen echt hard gereden. Natuurlijk met Theo voorop. De snelheid liep op tot 37 km/u. Voor iedereen ging het lekker maar de groep werd toch een beetje uit elkaar gereden. Tekenen van vermoeidheid werden zichtbaar. Bij Nijkerk was de volgende ongelukkige aan de beurt met een lekke band. Dit keer was het Michel. Ook deze band was snel geplakt zodat de tocht vervolgd werd met het laatste stukje naar Almere.

Op de dijk langs het Eemmeer werd het tempo door Theo en Michel weer aardig opgevoerd. Gelukkig was het windstil zodat de hele groep - op twee dappere strijders na - het aardig kon bijhouden. Op de Stichtsebrug, met nog 10 kilometer voor de wielen, hebben we op hen gewacht.

Bij het opstappen had ik een lekke band te pakken. Eerst maar eens proberen om de band op te pompen en zo verder te gaan. Dit was een vergeefse poging. Inmiddels waren Michel en Kiki al doorgereden want zij hadden nog een afspraak. Theo ging via de Hollandsebrug naar huis. Toch maar de binnenband gewisseld en met de rest naar Almere Buiten gefietst.

Al met al een geslaagde fietstocht. Alle elementen zaten er in, vette mist, koude handen en voeten, Holland op zijn mooist en een paar lekke banden. Maar toch met een voldaan gevoel weer naar huis. Tijd om daar heerlijk onderuit op de bank nog eens deze mooie en geslaagde rit te overdenken.

Uw fietsende dagboekenier,

Frank Dekeukeleire

Uw fietsende fotograaf,

Sander Fokkens

Webdesign & CMS by WebGenerator